Mix-it-Up Coaching

“Je wilt het wel zijn, maar je wilt het niet worden”

Fri, 18 Oct 2024 16:05:36 GMT

Gelukkig worden vs Gelukkig zijn

Gelukkig zijn, dat willen we allemaal. Maar gelukkig worden slaan we het liefst over.

Ray Klaassen van het programma 'Kamp van Koningsbrugge' sloeg de spijker op zijn kop toen hij tegen een deelnemer zei, die maar niet de knop om wist te zetten om alles te geven in een opdracht: "Je wilt het wel zijn, maar je wilt het niet worden"

Het betekent dat je blijft hangen in de angsten, de twijfels en Ja-maars.

Alle beargumentatie in je hoofd waarom iets wel of waarom iets niet.

Maar net zoals in Kamp van Koningsbrugge waarin mensen vrijwillig deelnemen om te laten zien dat ze commando-waardig zijn, is er werk aan de winkel als je gelukkig wilt zijn en jouw leven op jouw voorwaarden wilt leven. Het is iets waar je voortdurend energie in steekt, waarvoor je hard werkt. In plaats van in je hoofd blijven hangen en blijven dromen (of gefrustreerd raken), is het uit het koppie en gaan doen.

Ook als je niet (zeker) weet waar je uit gaat komen. Als je niet weet of dit wel het resultaat oplevert waar je op hoopt. Als je niet zeker weet of jij in staat bent om dat te doen. En ook als je niet zeker weet hoe lang het gaat duren en hoeveel energie het je gaat kosten.

Laat ik je 1 ding vertellen, wanneer het vuurtje in jou brandt, kun je voorbij de grenzen die je nu ziet. Je bent zelf je grootste tegenstander.

Je hersens zijn geprogrammeerd om verandering tegen te gaan, want verandering is ‘gevaar’. Dus proberen ze je te behoeden uit je comfortzone te gaan, door het ingewikkeld te maken met allerlei tegenstrijdige gedachten.

Maar het is vaak niet zo ingewikkeld als je denkt. Het gaat je wél iets kosten, zonder een garantie dat je gaat slagen.

De vraag is, wat ben jij bereid om los te laten, zodat je kunt worden wat je het liefst wilt zijn? Wat mag het kosten om jouw gelukkige leven te leiden? Op financieel vlak, in tijd, in energie, in relaties (familie, vrienden, partner etc).

Hoe vaak ben je bereid om te vallen en weer op te staan?

Kortom, wat ben jij bereid om ‘uit te geven’, om een gelukkig leven te leven?

We willen allemaal gelukkig zijn. Maar niet iedereen wil het worden. Want het is geen route over roze wolken met rozengeur & maneschijn. Het is kneiterhard werken en er aan blijven werken.

Jouw dromen en verlangens veranderen door de jaren heen. Keuzes die eerder ontzettend goed voelden, passen nu misschien niet meer. Jij groeit verder in het leven en je wensen groeien met je mee. Het leven zelf heeft ook zo zijn eigen ‘plannen’. Ineens kan er uit onverwachte hoek iets gebeuren wat je uit balans brengt. En wat doe je dan? Geef je de schuld aan het leven? Aan de situatie en de mensen die er in zitten? Of pak je de teugels in handen en werk je door je triggers heen?

Het is voortdurend opnieuw de keuze maken “Stop ik? Of ga ik door?”

Net als de deelnemers van Kamp van Koningsbrugge.

Geluk is geen cadeau wat je verdiend, maar een mindset die alleen jij jezelf kunt geven. Het is een vaardigheid die je kunt trainen.

Een vaardigheid die je áltijd kunt gebruiken als het leven even niet volgens plan gaat.

Leeft het leven jou? Of leef jij jouw leven?

Loesje heeft altijd antwoord:

"Het leukste leven leef je zelf"

Liefs,

Pauline

Wil jij jouw leven op je eigen voorwaarden leven? Ga eens aan de slag met de online videotraining ' Lifecrafting in actie'.

Of neem contact met me op om kennis te maken.

Of het nu gaat om werk, je eigen bedrijf of een ander thema in je leven. Creëer jouw eigenWIJZE pad, waarvan jij gelukkig wordt.

Allergisch voor labels?

Fri, 27 Sep 2024 10:36:04 GMT

Maak je eigen regels!

Op de opleiding ergotherapie begon het voor mij. Overal was een structuur of model voor.

Ik zie de bullets van onderdelen van een intakegesprek nog voor me. Als je die tijdens een toets had behandeld, had je je toets gehaald. De inhoud maakte voor mijn gevoel niet zo veel uit.

Of de inhoudsmodellen, allemaal gebaseerd op een ander onderzoek. Elk model met een eigen indeling, andere betekenissen van dezelfde woorden, want het was door een ander bedacht. Maar in essentie waren ze voor mij allemaal hetzelfde, alleen op een andere manier uitgelegd.

Je snapt dat ik vaak in discussies terecht kwam tijdens de lessen. Tijdens de praktijktoetsen beet ik op mijn tong, ik moest bewoon de bullets aftikken, niet te veel afwijken, want dat bracht gedoe.

En ik zie het nog steeds terug in alle persoonlijkheidstesten en talentenanalyses. Je krijgt een label en een hokje om in te passen. Maar wat zegt het nu werkelijk over jou?

Jij geeft zelf betekenis aan jezelf en aan je leven. Of iets een talent of een valkuil is, is afhankelijk van de omgeving waar je bent. Jij bepaalt de context. Als manager in coronatijd in de zorg functioneerde ik niet zo goed. Ik neem namelijk graag tijd voor belangrijke besluiten, ik analyseer graag de situatie. Niet dat ik daar dagen voor nodig heb (hoewel soms wel, dat hangt van de impact van mijn besluit af), maar mijn besluitvaardigheid was niet snel genoeg voor de plek waar ik was en het feit dat ik graag de situatie eerst vanuit verschillende kanten analyseer werd op zijn zachtst gezegd als zeer onhandig bestempeld. Dit was niet mijn plek.

Terwijl ik nú werk in de wereld van geodata, als processpecialist (die switch is een verhaal voor een andere keer). Hier wordt mijn analytisch vermogen ontzettend gewaardeerd. Ik werk zelfs met mensen die daar het liefst nog meer tijd voor nemen dan ik. Dus ben ik degene die regelmatig stuurt op actie en het doorhakken van knopen. Want verwar analytisch vermogen zeker niet met geduld!

Maar...

Zelfde skills, andere omgeving.

Zelfde puzzelstukje, andere puzzel.

Dus ik doe aan cherrypicking <foto kersen op slagroom>. Aan het combineren van onderdelen van verschillende structuren die voor mij werken en die mijn klanten daadwerkelijk vooruit helpen. De boodschap van vandaag, er is nooit maar één juiste manier, doe het op jouw manier.

Het is aan jou om de omgeving te vinden waar jij gelukkig van wordt. Met de mensen om je heen die jou waarderen om wie je bent. Met al je talenten en onhandigheden.

Als iets niet voor je werkt, experimenteer met iets anders. Combineer de verschillende puzzelstukken die je hebt en ontdek hoe ze in elkaar kunnen passen.

En ja, dan is een structuur soms wel handig, zodat je niet door de bomen het bos verliest.

Ben jij toe aan een nieuw experiment in je leven? Ga eens aan de slag met de online videotraining 'Lifecrafting in actie'.

Of neem contact met me op om kennis te maken.

Of het nu gaat om werk, je eigen bedrijf of een ander thema in je leven. Creëer jouw eigenWIJZE pad, waarvan jij gelukkig wordt.

Zoals Loesje zegt:

"Ik wil zo lekker tussen de regels door leven"

Liefs,

Pauline

Ik stop met boksen!

Fri, 19 Jul 2024 16:12:58 GMT

"Meiske, waarom doe de dè nou?"

Ik ben een tijdje terug weer gaan boksen, sinds lange tijd. Ik trainde mezelf het apelazarus. Letterlijk. Ik ging maar door, tot het gaatje en verder. Mezelf bewijzend tot het zwart werd voor mijn ogen en ik écht niet meer verder kon.

Dat gebeurde een paar keer, tot Nol , mijn bokstrainer, mij vroeg: “Meiske, waarom doe de dè nou?” (Nol is een rasechte Brabander, categorie "waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?" en "niet lullen maar poetsen").

Op zijn vraag zei ik heel stoer...”ja, ik kom hier toch om moe te worden?”.

Meiske, zei Nol, dat wordt je toch wel! Maar het is toch leuker als je er ook nog wat lol aan beleeft en je het einde van de training haalt?

Zijn advies: Het is geen wedstrijd. Focus je nou eerst eens op je techniek. Je snelheid en kracht volgt wel. Je hoeft niet alles gelijk te kunnen. (Heel lief, werd mijn falende conditie op dat moment buiten beschouwing gelaten)

Met twee voeten in de valkuil van het ondernemerschap.

Het duurde niet lang, voordat ik mezelf voor mijn hoofd sloeg. Duh…dit is precies de energie waarop ik aan het ondernemen ben! Knallen, knallen, knallen. Hollen of stilstaan. Blijven boksen en geen tijd nemen om op te laden, dat komt later wel. “Want dat is toch wat ondernemen is?”…net als de “ik kom hier toch om moe te worden?”

Met een hoofd vol ideeën en een week met 7 dagen met ieder 24 uur, kom ik regelmatig tijd tekort en zoek ik de grenzen van de tijd op. Uit mijn enthousiasme en het vertrouwen dat overal een weg in te vinden is, kan ik ‘voor deze keer’ mijn vrije dag ook nog wel even werken. En die sportavond kan wel een keer verschoven worden. En voor ik het weet wordt ‘voor een keer’ ineens de norm en ben ik mezelf aan het pushen en blijf ik maar in de energie van doorknallen en gas geven. Tot mijn lijf aan de noodrem trekt (want de handrem knal ik gewoon doorheen).

Ondernemen is persoonlijke ontwikkeling op steroïden. Het gaat met vallen en opstaan. Experimenteren, uitproberen, mijn neus stoten en daarvan leren.

Ja, natuurlijk gaat ondernemen ook over doorzetten als het even lastig wordt, over volhouden en je agenda aanpassen waar dat nodig is. Er zijn pieken, er zijn dalen, er is niet één ritme om vast te houden, het gaat om flexibiliteit en meebewegen.

Maar het ondernemerschap gaat ook over je eigen tempo bepalen, je eigen koers varen en slim (tactisch) werken met focus. De groei en resultaten volgen daar vanzelf uit. En luisteren naar je lijf is hierin de kompas om te volgen.

WAT ik doe geeft me ontzettend veel energie. Maar die verlies ik per direct en meer, omdat HOE ik dat doe niet vol te houden is. Ik kan de stopknop moeilijk vinden en ga maar door.

Deze coach, die begeleidt bij lifecrafting en keuzes maken, mag weer even naar zichzelf kijken.

Practice what you Preach!

Gelukkig zijn we allemaal ook maar gewoon mens.

Nol, of je het nu door had of niet, dank je voor je wijze les, hij is nog steeds van toepassing!

Inmiddels heb ik (alweer) een tijdje niet meer gebokst, omdat ik het te druk had (whoops!)

Maar ik pak de draad weer op!

Komende tijd ga ik resetten, focus op mezelf en de focus in mijn bedrijf weer scherp stellen. Om daarna weer mijn eigen ritme in mijn ondernemerschap te vinden.

Mijn motto de komende tijd

"Stop met boksen, start met boksen"

Liefs,

Pauline

Als de batterij even helemaal leeg is…

Wed, 12 Jun 2024 14:31:25 GMT

Luister je dan?

Soms heb ik gewoon van die dagen, waarin de energie even op is. Zonder aanleiding, zonder reden. Maar gewoon even leeg. Op die momenten vind ik van mezelf, dat ik niet zo moet piepen. “Het is een kwestie van even doorzetten”. En dan vind ik dat ik er iets aan moet DOEN (waardoor ik het nog drukker maak voor mezelf).

Afgelopen week had ik weer eens zo’n dag. Ik was er stiekem al even tegen aan het vechten. Het was niet persé productief wat er uit mijn handen kwam. Maar hé, je moet doen wat er gedaan moet worden, toch? Ik moet de uren in mijn bedrijf steken om te blijven groeien. Ook zaaien als je aan het plukken bent. Als je geen zin hebt, maak je maar zin. En als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.

Nou, het ging dus niet meer. Ik had al een paar dagen last van hoofdpijn en inmiddels vielen mijn ogen gewoon dicht terwijl ik achter de laptop zat. De strijd was gestreden. Zelfs ik kon niets anders meer dan toegeven aan wat mijn lijf al een paar dagen probeerde te vertellen. Ik had een dag nodig waarin ik even niets ‘moest’ van mezelf, tempo terug en resetten.

Voor mijn eigen inspiratie sloeg ik het boek ‘dingen die je vandaag NIET hoeft te doen’ van Madeleine Dore open. (Sowieso een echte aanrader!) Het boek heeft zelfstandige hoofdstukken, dus je kunt het gewoon open klappen en daar beginnen waar je zin in hebt. Rara welk hoofdstuk in mijn handen open viel? ‘De valkuil van bedrijvigheid’…

Als je mijn gezicht op dat moment had kunnen zien! “Seriously?!?” Ik zal je de volledige samenvatting besparen (ga het boek vooral lezen als je dit herkent!). Maar het heeft me weer aan het denken gezet. Hoe we zo gewend zijn geraakt elkaar te vertellen hoe druk we het hebben, alsof dat de grootste prestatie is die je kunt bereiken. Over de schaarste mentaliteit, waardoor we maar door blijven pushen, ook als even afremmen misschien wel veel meer oplevert. Over het schuldgevoel wanneer we even stopen met ‘druk zijn’.

Rust nemen betekent niet persé een dag naar het plafond staren. Hoewel zo’n ‘horizontale dag’ soms best lekker kan zijn. Een dag waarop niets moet en alles mag. Maar er zijn meer soorten rust dan alleen fysieke rust. Soms is het juist ontprikkelen in het bos, een boek lezen in de zon, sporten om je hoofd rust te geven en ga zo maar door.

Voor mij heeft deze keer het plafondstaren enorm geholpen (hoewel het meer de binnenkant van mijn eigen ogen waren die ik heb bekeken)

Hoe dan ook, het blijft een zoektocht om me te houden aan mijn plannen en strategie versus luisteren naar mijn gevoel. Voor mij als ondernemer (en eigenlijk gewoon voor iedereen) zijn het twee zijdes van dezelfde medaille. Als het klopt vind ik mijn flow die bijna oneindig door kan gaan. Als ik een van die twee negeer, raak ik de controle kwijt en loopt mijn batterij leeg. Hoe strijdlustig ik ook ben om er tegen te vechten, ik win de strijd nooit. Beide zijn belangrijk. En ik mag meer leren vertrouwen op de momenten dat ze zelf om aandacht vragen.

Zoals Loesje zegt:

"Ik ben niet lui, ik bespaar energie"

Liefs,

Pauline

Go bananas!

duda-wsm@mijndomein.nl — Thu, 16 May 2024 10:32:08 GMT

Dit is míjn verhaal

Een tijdje terug schreef ik een blog over de vraag “wat is míjn verhaal eigenlijk?”.

Ik merkte dat mijn verhaal zich afstemde op de persoon met wie ik sprak. Als ondernemer sta je niet voor 50 tinten grijs. Je wilt gezien worden. Sterker nog, als je niet gezien wordt, bestaat je bedrijf niet. Sla een willekeurig marketingboek open en er wordt gevraagd om te vertellen wie JIJ bent (en waarom klanten dus bij jou komen). Dus ik was enigszins (lees behoorlijk) geïrriteerd dat ik geen eigen verhaal kon vinden. Dat mijn verhaal maar bleef veranderen.

Als je al wat langer mijn blogs leest, weet je inmiddels dat eigenwijs in mijn woordenboek ook wijs is.

Zoals Loesje zegt:

"Ik wil best zeggen wie ik ben, maar pin me er niet op vast"

Liefs,

Pauline

Het is maar hoe je het bekijkt

Mon, 15 Apr 2024 15:22:07 GMT

Wat zie jij?

Ik heb deze tattoo vorig jaar laten zetten en ik ben heel benieuwd, wat zie jij? Het eerste wat er in je opkomt.

Je mag heel eerlijk zijn, ik ben heel benieuwd naar jouw creatieve gedachte. Heb je het opgeschreven? Of uitgesproken?

Mail het me ook vooral na het lezen van de blog, ik ben heel benieuwd hoe jij hier tegenaan kijkt.

Als ik je vertel wat ik vaak hoor dat anderen denken dan lach je je stuk…twee spermacellen die ergens naartoe zwemmen.

Ja, dat lees je goed. Vaak moeten mensen er een beetje om lachen en zoeken er hun eigen betekenis bij. Staat het voor de 2 kinderen die je hebt? Als ik dan vertel dat ik geen kinderen heb, zie ik de radartjes draaien en het schaamrood een beetje omhoog kruipen. Ze hebben een aanname gedaan, die niet blijkt te kloppen.

Ik vond dit in het begin lastig. Ik heb me er zelfs even voor geschaamd. Ik heb bij het laten zetten van de ‘try out’ op mijn arm het plaatje vanuit alle kanten bekeken, bang dat anderen er iets geks in zouden zien. Hoe kan ik dit dan gemist hebben? Hoe ik ook mijn best heb gedaan, die spermacellen heb ik er absoluut niet in gezien. Het was even confronterend.

Ik heb zelfs overwogen om de tattoo te laten veranderen. Maar daarmee verandert mijn waarheid, waar ik juist kracht uit haal. Ik heb de tattoo niet voor een ander gezet, maar voor mezelf. Sterker nog, ik heb heel bewust de tattoo laten zetten zodat IK elke dag zie wat er staat en niet een ander. Tegen de regels van de tattoo-wereld in, waarbij een tattoo altijd zo werd getekend dat de ander er van kan genieten (waarom zou dat zijn?!).

En ik heb dus heel bewust gekozen om de tattoo niet te veranderen.

Wat ik zie

Ik zie een curvy lady. Rondingen die ik heel lang vervloekt heb, waar ik ook een tijd tegen heb gevochten en nu vooral liefdevol in bedwang houd. Ze is getekend met maar 3 lijnen, de kracht van de eenvoud. Hoe ingewikkeld iets ook lijkt, het is in de kern altijd simpel, zonder tekort te doen aan de impact wat het kan hebben op mijn leven. En het zijn zachte lijnen, getekend op mijn linkerarm, de kant van mijn hart. Een reminder om zacht te zijn tegen mezelf en te leven vanuit vertrouwen. Zolang het vanuit mijn hart komt klopt het, want linksom of rechtsom komt het altijd weer terug.

Waarom ik dit nu schrijf?

Als ondernemer geloof je in je eigen perspectief. Dat is je kracht. Om daar aan vast te houden, zelfs als anderen iets anders zien. Om te geloven in wat jij doet.

Maar soms, als je even vast loopt, kan het enorm helpen een ander perspectief op te zoeken. Letterlijk bij jezelf. Door even afstand te nemen en vanuit een andere hoek te kijken. Net zoals een kind de wereld vanuit een andere hoek ziet dan iemand die op een trap staat. Zoek een andere positie.

En vraag anderen naar wat zij zien. Waak ervoor dat je ze wilt gaan overtuigen van je eigen perspectief en sta juist open voor een frisse blik. Wees nieuwsgierig, ontdek, leer te zien wat zij zien om vervolgens je eigen keuze te maken wat jij daarmee wilt doen.

Laat je me weten wat jij in de eerste foto zag?

Zoals Loesje zegt:

"Af en toe moet je het leven ondersteboven houden om te zien wat er nog meer in zit."

Liefs,

Pauline

"Wat is míjn verhaal eigenlijk?"

Fri, 22 Mar 2024 15:34:11 GMT

Hoe een training 'presenteren vanuit je gevoel' ineens een hele andere wending kreeg

Als ondernemer is het belangrijk om je eigen verhaal te kennen.

Er wordt voortdurend naar gevraagd. Klanten vinden het belangrijk om te weten wie je bent. Op netwerkevents is het de manier om nieuwe contacten te leggen. Tijdens workshops is het een introductie van jezelf.

Steeds opnieuw vertel je ‘dit ben ik en dit is wat ik doe’.

In het begin vond ik het wel spannend, maar inmiddels dacht ik hier wel goed in te zijn geworden.

Tot ik startte met de training ‘presenteren vanuit je gevoel’ van Leon van der Zanden.

Prikte hij even snel door mijn (onbewuste) masker heen!

Al snel kreeg ik door dat mijn verhaal steeds wisselt. Afhankelijk van de mensen met wie ik spreek, afhankelijk van de omgeving waar ik ben. En eigenlijk is dat gek. Want wie je bent hangt toch niet af van een ander? Waarom laat ik het dan steeds van een ander afhangen?

Aan de andere kant voelt het wel veilig. Ik bepaal hoe ik wil dat de ander mij ziet. Sterker nog, hoe ik dénk dat de ander mij wil zien. Ergens is het een kracht om dat te kunnen, maar ik blur mezelf ook naar de achtergrond. Met 50 tinten grijs is er altijd wel een kleur die past. Maar echt er uit springen doen al die tinten niet.

Ik kwam ik tot een pijnlijk besef…

Wat is míjn verhaal eigenlijk? En wat probeer ik nou zo hard te verbergen?

Ik blijf je het antwoord nog even verschuldigd, er wordt hard aan gewerkt.

Waarom deel ik dit nu dan toch met je, terwijl ik zelf duidelijk nog geen antwoord heb op mijn eigen vragen?

Omdat ik je wil laten zien dat het ondernemerschap en ondernemer zijn zo veel verder gaat dan een manier om geld te verdienen. Het is ook een ontdekkingsreis mét jezelf en óver jezelf. Persoonlijke ontwikkeling op steroïden en dat is soms gewoon ontzettend spannend.

Waar ik dacht te gaan leren beter te worden in presenteren, ben ik begonnen om nog meer van mezelf te ontdekken. Om verder te gaan dan alleen het uiterlijk vertoon en de vraag “Hoe kom ik over op een ander?”

Ineens gaat het over "wie ben ik zonder al die versieringen naar buiten toe?"

Het is zo’n open deur. Je kunt pas écht verbinden met een ander als je verbonden bent met jezelf.

En toch is het spannend om over die drempel te stappen.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd. Ken jij jouw verhaal? En wil je die met mij delen?

Zoals Loesje zegt:

Voorbij de drempel ligt de toekomst

het antwoord

Liefs, Pauline

Als je passie botst met de realiteit

Wed, 14 Feb 2024 12:33:23 GMT

De uitdagingen van een ondernemer

Ik geniet ontzettend van het ondernemerschap. De ups & downs en de lessen die daar bij horen. Over die ups horen en lezen we ontzettend veel. De downs daarentegen, blijven vaak achter een gesloten deur. Daardoor lijkt het soms alsof jij de enige bent, bij wie het ondernemerschap niet altijd vanzelf gaat. Maar geloof mij, elke ondernemer kan hier genoeg verhalen over vertellen.

Afgelopen maand had ik weer een mooi voorbeeld.

Januari was begonnen en ik had er zin in! Dit jaar staat in het teken van zichtbaarheid. Opvallen in de massa. Social media speelt hierin een belangrijke rol. Hier ligt niet echt mijn grootste talent, nooit geweest. Dus ben ik daar vorig jaar helemaal in gedoken, want ik wil hier wél mijn weg in vinden.

Op basis van allerlei tips, adviezen, theorieën en webinars dacht ik de code te hebben gekraakt. Ik had een strategie uitgewerkt, mijn focus en doelen bepaald met de maandelijkse mijlpalen. Helemaal volgens het boekje. En ik was trots als een pauw!

Toen werd het februari…en ik was (heel even!) bereid om de handdoek in de ring te gooien.

Na een héle maand consistent content maken, schrijven, posten en spelen met hashtags had ik op Instagram welgeteld één nieuwe volger, op LinkedIn ging het wel een stuk beter. Maar mijn nieuwjaarsactie had niks zichtbaars opgeleverd. Ouch, dit is niet waarvoor ik al dat werk had gedaan.

Ik was teleurgesteld en misschien zelfs wel een beetje verontwaardigd. Zó overtuigd was ik van mijn strategie.

Waarom deel ik dit nou?

Omdat je soms gewoon even teleurgesteld mag zijn.

Omdat je dus écht niet de enige bent die zich soms zo voelt.

Omdat het belangrijk is om te leren hoe jij hier mee om kunt gaan.

Gun jezelf de tijd om te leren wat voor jou werkt.

En blijf volhouden

Voor mij werkt het om die eerste reactie te laten zakken. Emotie is wel een belangrijk signaal, maar nooit een goede raadgever. Daarna zet ik de feiten op een rijtje. Onderzoek ik wat niet heeft gewerkt en wat wél. Zodat ik nieuwe keuzes kan maken om verder te gaan.

Ik had me in dit geval te veel blind gestaard. Social media is een lange termijn strategie en dat was ik uit het oog verloren. Één maand consistent posten is niets. Maak daar maanden van (of langer). Daarbij is dit een middel en niet een doel op zich. Er zijn natuurlijk veel meer manieren om zichtbaarder te worden. Dat zet het allemaal in een heel ander perspectief.

En ik ben nou eenmaal geen marketingexpert. Het is learning-on-the-go en daarin mag ik dus ook best wat meer geduld met mezelf hebben.

Aan de andere kant heeft dit ook te veel tijd en energie gekost en mag ik mijn social media- aanpak bijstellen zodat ik het daadwerkelijk lang genoeg vol ga houden om er ook de vruchten van te kunnen plukken.

Hopelijk is mijn les ook een reminder voor jou. Soms wil jij sneller dan het gaat. Dan botst jouw passie en overtuiging even met de realiteit. Dat is niet erg. Je schakelt en geeft gewoon weer opnieuw gas.

Zoals Loesje zegt:

"Vallen en Opstaan en tussendoor leer ik ook nog koprollen"

Liefs,

Pauline

Klotsende Oksels

Fri, 19 Jan 2024 12:51:06 GMT

Hoe zichtbaarheid een avontuur werd

Zichtbaar zijn, het is noodzakelijk als je een bedrijf wilt opbouwen. Als je niet gezien wordt, kan niemand je vinden.

Zo simpel is het.

Waar ik nooit zo bewust bij stil had gestaan, is hoe spannend écht zichtbaar zijn is.

Ik ben niet verlegen, maar letterlijk op een podium in de spotlight staan is wel echt next level. Dus toen mijn business coach dit idee opperde brak het zweet me aan alle kanten uit!

Ik wilde mijn bedrijf een boost geven. Het was zo frustrerend dat mijn klanten nou niet bepaald in rijen voor de deur stonden. Dit moet toch anders kunnen?

Steeds kwam het advies om workshops en lezingen te geven opnieuw ter sprake. Het klinkt zo voor de hand liggend. En toch, mijn weerstand ging door het dak!

Ik had het eigenlijk zelf niet eens door. Het idee klonk zo logisch, zolang het theoretisch was kon ik er prima in mee. Tegelijkertijd was ik continue aan het beargumenteren waarom het niet voor mij was. En geloof mij, ik wordt heel creatief als ik iets spannend vind!

Je weet dat je een goede coach hebt gekozen als diegene hier niet warm of koud van wordt. “Pauline je wilt nú klanten of je wilt het niet, de keuze is aan jou”. Maar als jij achter je scherm blijft zitten, zal de deurbel niet snel gaan.

Stampvoetend in mijn hoofd (ik hoop tenminste dat het niet te zien was), liep ik na de sessie de deur uit, redenen bedenkend om niet meer terug te hoeven. Belachelijk natuurlijk, maar ik zonk volledig in mijn eigen drama. Tot ik me besefte dat zij precies deed wat ik wilde dat ze deed. Ik wilde beweging en dat ontstaat alleen buiten mijn comfortzone.

Wat was nou het ergste wat er kon gebeuren? Dat mensen het vreselijk dom vinden wat ik zeg? Hoe ik het zeg? Dan krijg ik er geen nieuwe klanten uit. Nou en? Die staan nu ook niet opgesteld in rijen van twee. Dus eigenlijk heb ik toch niets te verliezen?

Dus de klotsende oksels negerend en met een grote voorraad deo als back-up had ik voor eind 2023 twee workshops gepland staan. Ik was verbaasd hoe makkelijk dit eigenlijk was om te doen.

Totdat…een van mijn nachtmerries uitkwam….

Bij de eerste workshop waren er precies 0 inschrijvingen… de angst sloeg me om het hart. Het zal toch niet?

Alle twijfel kwam in 1 keer naar boven.

Misschien ben ik geen goede ondernemer?

Misschien heeft mijn bedrijf geen kans van slagen?

Misschien

Misschien kan ik dit gewoon niet?

Terwijl mijn onzekerheden een loopje met me namen, stond de tweede workshop gewoon gepland. Dus ik kon zo hard twijfelen als ik wilde, deze commitment was ik al aangegaan. Een maand later, andere organisatie, andere doelgroep, andere promotie. En wat denk je? 22 inschrijvingen!

Vóór de workshop deed ik nog een laatste schietgebedje en gewapend met een nieuwe bus deo onder mijn oksels was het ‘de dood of de gladiolen’. Go big or go home.

En wat denk je? Het was geweldig om te doen! De rust die ik voelde eenmaal op het podium, het enthousiasme van de deelnemers, de persoonlijke gesprekken die er uit zijn gekomen zijn. Waarom zag ik hier zo tegenop?

Als ondernemer wordt je voortdurend uitgedaagd nieuwe dingen te doen. Je bent ook veel meer dan alleen de expert in jouw vakgebied. En ja, ook als expert in keuzes maken en Durven Doen raak ik zenuwachtig, twijfel ik en ben ik wel eens onzeker (vaker dan 'eens' zelfs). Hoe je daarmee omgaat is de sleutel tot succes.

Hoe spannend ik het soms ook vind. Juist omdat er zo vaak iets nieuws op mijn pad komt, vind ik het zo leuk om ondernemer te zijn! En ja, soms is het dan ‘deo op en gaan’. Gaan ontdekken, steeds opnieuw leren vertrouwen in mezelf, de verwachting van het resultaat loslaten en genieten van de sprong.

Zoals Loesje zegt:

Angst is ook maar een veilige uitweg

Liefs,

Pauline

Lentekriebels

Wed, 10 May 2023 14:41:38 GMT

"In de startblokken"

Voel jij het ook? Die nieuwe energie? De natuur begint weer wakker te worden, de wereld weer ingekleurd. I love it! Tijd voor actie!

Ik weet niet hoe het voor jou is, maar ik verander in de winter in een beer in winterslaap. Ik steek het liefst mijn neus niet in de kou, blijf binnen onder een dekentje met een goede kop thee. Alle tijd om over alles in mijn leven na te denken. Het is niet altijd even leuk en soms gewoon ronduit confronterend. Het is een periode van vertraging en reflectie.

Voordat we met zijn allen weer terug in de winterblues belanden (de regen buiten zet je bijna aan het denken), wat ik wil zeggen is dat er zowel bij jezelf als in de natuur in de wintertijd veel gebeurt wat je aan de buitenkant niet ziet. In die periode van rust, vinden de voorbereidingen plaats om met nieuwe energie aan de slag te gaan en de bloesem te laten bloeien.

De bloesem is nog kwetsbaar, niet alle ideeën die ik in de winter heb opgedaan zullen de lente overleven. In de winter heb ik voorgesorteerd, en nu mogen er keuzes gemaakt gaan worden.

Een van die keuzes die ik, zoals je weet, inmiddels heb gemaakt, is dat ik anderen graag wil helpen bij het maken van de lastige keuzes. Ontdekken om welke keuzes het daadwerkelijk gaat en wat je misschien tegenhoudt om datgene te doen wat je het allerliefste zou willen doen. Dat is de basis. En daar omheen heb ik heel veel ideeën hoe ik dat zou kunnen doen. Er zijn inmiddels een aantal zaadjes geplant en we zullen zien welke tot bloei gaan komen dit jaar.

Herken jij dat bij jezelf ook? Dat er een bepaalde flow is in je leven? Een tijd van vertragen, tijd voor reflectie en een tijd voor actie? Of dat nu met de seizoenen gelijk loopt of niet, iedereen heeft een bepaalde flow. En ergens in de lente begint het bij veel mensen te kriebelen om in actie te komen!

Mijn vraag aan jou is deze: Welke keuze zou jij maken als je zeker wist dat het zou lukken?

Heb je jouw antwoord?

Dan heb ik een hele toffe, ook weer lekker simpele, oefening voor je om die eerste stap te gaan zetten en in actie te komen. Lees het eerst even rustig door.

Maak 3 plekken in de ruimte waar je bent. Je gaat jouw antwoord als het ware met 3 verschillende petten op bekijken. Dus neem letterlijk 3 petten, leg 3 A4-tjes met de 3 typen op de grond of gebruik 3 stoelen. Dat wat voor jou het makkelijkst is. Als je maar van plek kunt wisselen en jij weet welke plek waar is. En zorg dat je genoeg papier hebt om te schrijven.

Op plek 1 ga je dromen

Op plek 2 ga je praktisch nadenken.

Op plek 3 ben je kritisch

Ben je klaar?

Ga naar plek 1. Hier ga je dromen. Kijk een beetje omhoog en droom jouw ideale keuze. Waar ben je dan? Wat doe je dan? Wie zijn er bij je? Wat zie je om je heen? Hoe voel je je? Waar voel je dat? Maak het beeld zo compleet en groot mogelijk en voel wat het met je doet.

Let op! Alle ‘mits-en’, ‘maar-en’, ‘wat-als-en’…parkeer ze, die zijn voor later.

Wanneer er niets nieuws komt in je droomplaatje, schrijf je jouw reminders op hoe dit er uit ziet en hoe jij je hierbij voelt.

Dan loop je naar plek 2. Hier zet je jouw 2 voeten letterlijk stevig aan de grond, je gaat actief staan. Hier wordt het praktisch. Pak een nieuw stuk papier en ga brainstormen

Wat heb je nodig? Wie heb je nodig? Welke kennis heb je eventueel nodig? Hoe kom je daaraan? Welke hulpbronnen heb je in je netwerk? En ga zo maar door. Praktisch dus.

En dit is puur praktisch. Dus nog steeds geen ‘mits-en’ en ‘maar-en’!

Schrijf alles op, zonder oordeel. Leg eventueel verbanden. Dit is jouw mindmap.

Ga door tot je niets meer kunt bedenken.

Dan loop je naar plek 3 en hier mag dat kritische stemmetje helemaal los. Dat stemmetje dat waarschijnlijk al heeft staan trappelen om al die ‘mits-en’ en ‘maar-en’ er uit te gooien. Alle redenen waarom het spannend is, waarom het misschien niet realistisch is, niet kan, niet praktisch is. Verzin het maar. En schrijf ze allemaal op.

Dan schud je het van je af, loop je naar plek 1 en haal je jouw droombeeld weer omhoog. Stap weer in jouw droomplaatje en haal het gevoel op wat het je geeft. Dit kan kort. Zodra je terug bij dat gevoel bent, ga je door naar stap 2. Hier ga je een praktisch antwoord op de ‘mits-en’ en ‘maar-en’ bedenken. Ga er vanuit dat voor al die beren op de weg een oplossing is en schrijf ze op.

Dan ga je weer naar stap 3 en check je of er nog andere beren op de weg zijn gekomen, nog meer kritische opmerkingen? Via stap 1 ga je weer naar stap 2 om de praktische oplossingen te bedenken en op te schrijven.

Dit blijf je doen, tot er bij stap 3 geen beren meer op de weg naar boven komen.

Dan sta je heel kort op stap 1, even terug in het gevoel en eindig je bij stap 2. Kijk er nog eens goed naar. Maak prioriteiten, bepaal een volgorde en voilá …dat is jouw plan!

Dus zeg het maar, wat gaat jouw eerste stap zijn?

Liefs,

Pauline

Volg jij al jouw eigenWIJZE pad?

Ik hoor graag wat jij uit deze blog haalt.

En wil je hier graag wat dieper in duiken? Neem dan hier contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Keuzes, keuzes, keuzes

Mon, 24 Apr 2023 17:00:15 GMT

"Maak het simpel"

Keuzes, keuzes, keuzes, elke dag opnieuw

We leven in een wereld waar (bijna) alles kan. Waar ga je dan in hemelsnaam beginnen? Wanneer maak je de juiste keuze?

Van de simpele vragen kun je soms al moe worden. Wat trek ik vandaag aan? Wat zullen we vanavond eten? Ga ik vandaag sporten? Of misschien gewoon even niet? Een uitnodiging voor een verjaardag, een borrel, een uitje op het werk, een date… ga ik er heen?

Je zou kunnen besluiten in je nakie naar je werk te gaan, dat is misschien een tikkeltje onhandig. Maar verder hebben dit soort keuzes over het algemeen niet een hele grote impact en denken we hier niet al te lang over na. Het is vaak een ander verhaal wanneer het gaat over je werk, je relatie, je kinderen, je gezondheid etc. De consequenties van een keuze kunnen groot zijn, dat maakt het spannender.

Heb jij wel eens voor dergelijke grote keuzes gestaan? Heb je toen wel eens stil gestaan bij de vraag HOE jij kiest in plaats van WAT je kiest?

Vaak kiezen we met ons hoofd. Bedenken we de voors- en tegens, maken we lijstjes, zoeken we de logica, willen we er een logisch verhaal van maken. En daar wordt het lastig, want ons hoofd heeft de creatieve gave om óveral een logisch verhaal van te maken, met kneiter-goede argumenten voor elke optie! Lekker dan! Voor je het weet blijven je gedachten rondjes draaien en blijf je hangen. Herken je dat? Dát is pas vermoeiend. En het brengt je nergens. Sterker nog, het houd je op je plaats.

Dit kan anders

Het klinkt misschien een beetje gek, maar we hebben niet alleen een hoofdbrein. Ook in ons hart en onze buik hebben we een intelligentie die kan helpen bij deze keuzes. Het wordt wetenschappelijk steeds meer bewezen. En tegelijkertijd hebben we die kennis al zó lang, dat het in onze taal is verweven. ‘Volg je hart’, ‘Het klopt’, ‘vanuit je hart’, ‘vlinders in je buik’, ‘een knoop in je buik’, ‘ergens buikpijn van krijgen’. Terwijl je dit leest, kun jij vast zonder nadenken nog een hele rits voorbeelden noemen.

Je hart vertelt je over je passie, je verlangen. Je buik vertelt je over je identiteit, je moed en je eventuele angst, dat wat je tegenhoud. Je hoofd kan hier betekenis en woorden aan geven. Je kunt je voorstellen hoe waardevol het is om al deze informatie in te zetten bij het maken van een keuze, in plaats van alleen wat er in je hoofd zit.

Een hele simpele, korte oefening, die je zelf kunt doen om alle informatie te verzamelen is deze:

Stel jezelf jouw keuze voor. Zie het voor je, laat het binnenkomen en voel even wat er gebeurt in je lijf.

Haal even 3x diep adem. Adem hierbij net zo lang in als uit. Dus adem je 5 seconden in, blaas dan ook 5 seconden uit.

Stel jezelf dan onderstaande 3 vragen, in deze volgorde. En geef jezelf de tijd om bij elke vraag te voelen wat er in je op komt, zonder oordeel en zonder tijdsdruk. Blijf de vraag voor jezelf in stilte herhalen, tot je merkt dat er geen nieuwe informatie komt. Ga dan door naar de volgende vraag.

- Leg een hand op je hart en vraag “Waar verlang ik nu echt naar?”

- Leg vervolgens je hand op je buik en vraag “Wat houd je tegen diep van binnen?”

- Leg dan je handen op je hoofd en vraag “Waar gaat het nu werkelijk om?”

Drie simpele vragen aan jezelf. Vragen die je jezelf overal kunt stellen. En je kunt deze oefening overal doen. In de auto, op kantoor, op een bankje in het park. Daar waar jij even tijd voor jezelf kunt nemen. Hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het wordt. Voor je het weet betrap je jezelf er op dat je het zelfs in de supermarkt doet als je even niet weet wat je vanavond weer wilt eten.

De essentie van dit hele verhaal? Maak het simpel en gebruik je hele lijf, niet alleen je hoofd.

Dan zul je zien dat een keuze niets anders is dan voelen waar je naartoe wilt en het pad volgen

Uiteindelijk is dát waar het allemaal om draait.

Liefs,

Pauline

Volg jij al jouw eigenWIJZE pad?

Ik hoor graag wat jij uit deze blog haalt.

En wil je hier graag wat dieper in duiken? Neem dan hier contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.